
Zoals jullie allemaal weten zijn we 9 februari niet vertrokken naar Kenia. Het is een feit dat het reisadvies wat wordt afgegeven door het ministerie van buitenlandse zaken nog steeds op niveau 5 staat, wat betekent dat we niet verzekerd zijn als we nu vertrekken. Een hele teleurstelling. Vragen als wat nu? Waar gaan we wonen? Hoe doen we het met werk? En wanneer kunnen we wel vertrekken? blijven door ons hoofd spoken.
Voor de praktische zaken is gelukkig snel weer een oplossing gevonden. De flat die we tijdelijk kunnen gebruiken bevalt prima, Chris is weer aan het werk en ook ik ga gewoon door met de voorbereidingen voor ons vertrek. Daarnaast hebben we van onze vrienden in Mombasa begrepen dat de situatie daar op dit moment wel rustig is en dat ze zover als mogelijk het gewone leven weer proberen op te pakken. We weten dat Ria en Matheka het erg druk hebben. De situatie in Kenia heeft alleen maar meer werk opgeleverd. We voelen ons dan ook machteloos en balen enorm dat we ze niet kunnen gaan helpen. Ook weten we dat deze deur niet voor niets dicht is gegaan. Blijkbaar heeft God een ander plan met ons. Ook al begrijpen wij dat niet. Ons plannen en voorbereidingen op Kenia verliepen zo voorspoedig. En dan zit je daar, met je koffers gepakt in de gang, op een flat van iemand anders….. Een onwerkelijk gevoel. Maar waar deuren, om wat voor reden ook dichtgaan, gaan andere deuren open!
Vorige week zijn wij benaderd door Bram en Ingrid van “Stichting De Brug” (voor ons bekend door ons werk in Kosovo). Zij vertelden ons dat ze druk bezig zijn met de voorbereiding voor het bouwen van een kinderdorp in de buurt van Kampala in Oeganda. Momenteel heeft Joseph Lubega (36 jr, Oegandees) daar een opvanghuis met ongeveer 100 weesjongens. Ze wonen met z’n allen in de woning van Joseph, een onhoudbare situatie. Voor deze weeskinderen wordt nu het kinderdorp gebouwd. Het doel is dat er in de toekomst uitgebreid kan worden naar 300 weeskinderen die daar in een gezinsituatie met elkaar kunnen wonen.
Het bestuur van Stichting de Brug heeft de vraag bij ons neergelegd of wij alvast naar Oeganda kunnen afreizen om daar de bouw van het kinderdorp voor te bereiden en Joseph te ondersteunen in zijn dagelijkse zorg voor de kinderen. Wij hebben over deze vraag nagedacht en aangegeven dat Kenia bij ons de eerste prioriteit heeft en dat dit wat ons betreft zo blijft. Maar natuurlijk willen we ons heel graag inzetten voor de weeskinderen in Oeganda en “Stichting de Brug” helpen met de voorbereidingen op het bouwproject, zolang we niet naar Kenia kunnen. Voorat we de beslissing hebben gemaakt om eerst naar Oeganda te gaan hebben we hierover gesproken met Ria en Matheka. We zijn erg blij dat zij ook positief zijn over deze tijdelijke oplossing. Zij geven aan dat het hun het beste lijkt dat we eerst naar Oeganda gaan en als het veilig is overvliegen naar Kenia. Het voordeel is dat wij dan al een beetje gewend zijn aan de nieuwe cultuur en het klimaat. Ook zien ze het als een voordeel dat we in de toekomst kunnen blijven samenwerken met het kinderdorp in Oeganda.
We hebben met het bestuur van stichting de Brug en Ria en Matheka afgesproken dat we per maand bekijken of de situatie in Kenia is gewijzigd. Zodra de situatie het toelaat en wij (verzekerd) naar Kenia kunnen vertrekken zullen wij onze maand in Oeganda afmaken en doorreizen naar Kenia waar wij onze werkzaamheden zullen oppakken. We hebben de kosten die de reis naar Oeganda met zich mee brengt niet in de begroting van “Stichting Kaja Foundation” meegenomen. “Stichting De Brug” heeft aangegeven zorg te dragen voor onze tickets en ons onderkomen daar.
Wij zijn inmiddels alweer een klein beetje gewend aan het feit dat we eerst naar Oeganda gaan en kijken hier erg naar uit. Wij hopen dat iedereen die ons steunt zich ook in deze oplossing kan vinden. We hebben nog geen definitieve datum van vertrek maar de verwachting is dat we eind februari vertrekken!
Tot op de afscheidsborrel zaterdag 23 februari.
Blessings Chris & Jurjanne

Wij geven zaterdag 23 februari aanstaande een afscheidsborrel in verband met ons aanstaande vertrek. Wij hebben geprobeerd iedereen een mail te sturen maar weten niet of alle mailadressen goed zijn. Mochten wij u niet via de mail hebben bereikt dan bent u hierbij van harte uitgenodigd.

Dit weekend hebben we ons huis aan de Hunzestraat helaas verlaten, snik. Best een beetje een raar en dubbel gevoel. Weer een stapje dichterbij Kenia, maar geen eigen plekje meer en helaas ook nog geen vertrek in het vooruitzicht. Alles is gepakt voor Mombasa…. we kunnen wanneer het mogelijk is morgen vertrekken. Het negatieve reisadvies waardoor we niet verzekerd zijn is nog steeds van kracht. Hoelang dit gaat duren blijft ook voor ons de vraag. Het kan zijn dat het over vier weken veilig genoeg is om af te reizen….. maar als de onrusten aanblijven kan het ook langer gaan duren. Het blijft een lastige situatie, wat gaan we doen als het langer gaat duren? Allerlei vragen gaan door ons hoofd. Helaas geen antwoorden. Loslaten, accepteren en geduld oefenen zijn de belangrijkste zaken die we hierdoor leren. Eerlijk is eerlijk… wel met vallen en opstaan. Donderdag eerst maar starten met de ”Basic Safety Course” daarna kijken we wel weer verder. Momenteel zijn wij erg blij met ons tijdelijk appartement op de Wiekslag in Amersfoort. Wij kunnen hier tot eind februari blijven. Hopelijk hoeven we niet op zoek naar een “nieuw” tijdelijk huis. We zijn echt geraakt door alle waardevolle en vooral lieve reacties die we krijgen. Het is geweldig hoe mensen met ons meeleven, denken, zoeken en vooral bidden. Bedankt!



