Terug op het web!!!

foto_weblog_28_november_2008_1.JPG

Na anderhalve maand is het dan zover. We hebben weer internet!! We zijn er zo blij mee. De media van de westerse wereld missen we soms echt. Maar gisteren was het zover. Een van de werknemers van MTN kwam langs om het internet te installeren en dat betekent dat we weer volop kunnen communiceren. Het werd ook echt hoogtijd voor een update van onze kant.

Huis, tuintje etc…
Een maand lang hebben we mogen wonen bij Benjamin en Artine Anker. We hebben er een hele goede tijd gehad. Ook na de oplichtingaffaire mochten we bij hun blijven logeren. Het heeft ons tijd gekost om dit achter ons te kunnen laten. Gelukkig is uiteindelijk een huis op ons pad wat per direct beschikbaar was. De woning is nog nieuw ook. Het huis staat op een compound met drie andere huizen (goed voor de veiligheid).Vorige week donderdag is ook de verhuiswagen aangekomen vanuit Nairobi. Heerlijk om je eigen spullen weer uit te pakken en een plekje te kunnen geven. Bij vrienden hebben we een boormachine kunnen lenen zodat we alle fotolijstje en schilderijen hebben kunnen ophangen. Het is echt een plek voor onszelf geworden waar we tot rust kunnen komen. Thank you Jesus!!

Op dit moment is Douwe druk bezig onze auto te verkopen in Mombasa. Voordat we tot importeren van de auto overgingen kwamen we erachter dat we hier in Uganda nog een keer belasting over de auto moesten betalen. Dat werd voor ons echt te gek. Gelukkig is Douwe nog in Mombasa en hij zet zich nu in voor de verkoop. Bedankt Douwe!!

Afgelopen dagen zijn we dus ook opzoek gegaan naar een vierwieler voor hier. Na vele auto’s bij een bekende garage op de brug te hebben gehad hebben we uiteindelijk (hopelijk) een goede kunnen vinden. Volgende week vind de overdracht plaats en kunnen we ons weer makkelijk verplaatsen zonder gebruik te hoeven maken van de enormg gevaarslijke boda boda’s (brommers).

En dan nu internet!! Te gek. We kunnen weer skypen met onze familie en vrienden in Nederland. De wereld wordt dan gelijk weer een stuk groter door een paar drukken op de knop heb je contact met de rest van de wereld.

De kids
Met de kinderen gaat het over het algemeen goed. Een drukke tijd van examens voor de grote zomer vakantie in Uganda. De jongens die al klaar zijn met hun examens werken mee aan de bouw van het kinderdorp. We zijn blij dat het met de meeste kinderen goed gaat. Toch wil ik jullie graag het verhaal vertellen over Moses, een jongen van 17 jaar oud.

In 2006 is Moses na een val bij het dansen geopereerd aan zijn testikel. Na een periode van herstel had hij geen problemen meer. In juni 2008 kwam de pijn terug en Moses werd steeds zwakker. Hij is verschillende keren naar het ziekenhuis gegaan voor onderzoeken. De pijn breidde zich steeds verder uit naar zijn onderbuik. In Augustus 2008 valt op school in elkaar en raakt in coma. Hij is vier dagen in coma gebleven. Tijdens de coma komt er bloed uit zijn mond en zit er bloed in zijn urine. Een tijd van ziekenhuis in ziekenhuis uit breekt aan. Er kan geen duidelijke diagnose worden gesteld. Alle onderzoeken geven goede resultaten. Maar de situatie van Moses veranderd niet hij kan niet lopen niet goed bewegen, hij trilt enorm (als een patiënt met parkison) kan niet goed zien en voelt zich er zwak. Naar school kan hij zeker niet meer.

Op 23 november raakt hij ‘s avonds weer buiten bewustzijn. Ze leggen hem op zijn bed en de volgende dag gaan ze met hem naar het lokale ziekenhuis. In het ziekenhuis is er sprake van een operatie aan nieren en de testikels.

Nadat wij advies hebben gevraagd bij Artine (huisarts) brengen wij Moses naar The Surgery. Deze medische kliniek is voornamelijk voor welgestelde en heeft goede doctoren. De doctoren bij The Surgery hebben de hele dag onderzoeken bij Moses uitgevoerd. Een van de doctoren denkt dat er iets mis is met het centraal zenuwstelsel van Moses. Tijdens een lichamelijk onderzoek reageert hij soms niet op prikkels en soms op dezelfde plek hyper. Bloed en urine wordt onderzocht. Mogelijke parasieten worden nagegaan zoals Bilharzia etc maar de uitslagen zijn goed.

De oprichter van The Surgery, Dr Stockley verwacht dat er een grote tumor zit in het Cerebellum. Moses wordt doorgestuurd naar Kampala Hospital voor een brain CT Scan. Uit deze scan komt naar voren dat er massa in de hersenen is gevonden waarvan ze denken dat het gaat om een hersentumor.

De artsen van de Surgery vinden ze dat de resultaten van de CT scan en de conclusie die door Kampala Hospital wordt getrokken niet overeenkomen met de waarnemingen. Ze vinden dat het kant nog wal raakt. Het lijkt erop dat ze met iets te veel info zelf een conclusie bedacht hebben.

Er wordt bij de enige neurochirurg die Uganda rijk is om een second opinion gevraagd, deze arts is staat in oost africa erg goed aangeschreven, we zijn dan ook blij dat hij de volgende dag langs wil komen. De neurochirurg onderzoekt Moses en geeft na overleg met Dr Stockley aan dat hij denkt dat Moses geen hersentumor heeft. Ook geeft de arts aan dat op de scans niets verontrustends te zien is. Hetgeen de dag ervoor is geconstateerd blijkt een vergrootte Hypofyse te zijn, dit komt regelmatig voor bij jongens in deze leeftijd dit komt door de hormonale veranderingen van het lichaam.

De klachten die Moses heeft in de vorm van niet goed kunnen bewegen en pijn zijn wat hem betreft niet consistent. De neurochirurg geeft aan dat Moses goede counseling nodig heeft. De verschijnselen die hij vertoond hebben alles te maken met enorme stress en trauma’s. De pijn rondom de nieren en de testikels kunnen de problemen die Moses heeft veroorzaken. Het is zaak dat hij zaken uit zijn verleden gaat verwerken en zich geen zorgen maakt.

Omdat het te druk is in het weeshuis bij Joseph heeft Joseph ons gevraagd of Moses tijdelijk bij ons thuis mag logeren. Samen met een vriend van hem Herbert heeft Moses de afgelopen nachten bij ons doorgebracht. We hebben onze handen vol aan 2 pubers in huis. De Nederlandse kaas die meegebracht is door Joseph vonden de jongens erg lekker. We vonden hem gehalveerd in de koelkast. We waren niet blij! Ook de marsepein is zeer in trek er verdwijnt af en toe een stukje.

De rust en aandacht, kaas en marsepein, doen Moses zichtbaar goed. Hij heeft veel gesprekken met Jurjanne gevoerd en samen hebben ze zijn levensverhaal op papier proberen te zetten. Je merkt dat het goed is voor zijn verwerking en je zag hem echt weer opkrabbelen. De verhalen die Moses verteld zijn echt heel schrijnend. Hij heeft zijn beide ouders kort na elkaar verloren, na de dood van zijn moeder is hij het huis uitgerend en nooit meer terug gegaan hij kwam op de straat terecht daar heeft hij een jaar gewoond, met alle gevolgen van dien.

Vanochtend (zaterdag, 29 november) weer een tegenslag. Herbert stond vroeg op onze slaapkamer te bonzen. Moses was weer buitenbewustzijn geraakt. Er liep bloed uit zijn mond. Joseph is onze kant opgekomen en in overleg met The Surgery en de neurochirurg is hij weer naar de kliniek afgevoerd voor verder onderzoek. Hoe het nu verder moet weten we zelf ook nog niet. Willen jullie bidden voor Moses!!

De bouw van Bulamu Childrens Village
De bouw van het kinderdorp gaat verder! Gisteren heb ik 16 foto’s van de bouw op de website gezet. Kijk maar eens op het webalbum. Als je op een van de foto’s klikt dan wordt het hele fotoalbum geopend. Ook staan er twee foto’s op die een goed beeld geven hoe de office eruit komt te zien maar ook hoe het gehele dorp er straks uit komt te zien.

Het is deze keer een lang stukje geworden, maar er was ook echt veel te vertellen. De volgende keer zal ik meer over de bouw want ik denk dat het voor nu wel even genoeg is.

Bedankt voor alle steun die jullie ons in de afgelopen periode hebben gegeven. Door gebed, telefoongesprekken, mails en financiële steun. Bedankt!

30 november, 2008 | Geklasseerd onder Algemeen

5 Reacties 
Uitnodiging Kaja Foundation voor ontmoeting Joseph Lubega

foto_weblog_1_juni_2008_1.jpg

Beste familie, vrienden en oud- collega’s van Chris en Jurjanne,

Joseph Lubega is i.v.m. fondswerving in Nederland. Maandagavond 17 november is hij in Amersfoort. Vanaf 20.00 uur tot ca 22.15 is er gelegenheid om Joseph te ontmoeten.

Programma:
20:00: Ontvangst met koffie/thee
20:30: Welkom Thuisfrontcommissie Kaja Foundation
20:35: Video over Uganda
20:50: Het verhaal van Joseph
21:10: Pauze
21:20: Ingrid van Stichting De Brug
21:30: Afsluiting Kaja Foundation
Tot 22:15: Informele ontmoeting

Het adres is:
SGJ
Puntenburgerlaan 91
3812 BN Amersfoort

U bent van harte welkom!
Namens Jurjanne en Chris hartelijk bedankt voor uw betrokkenheid.

Hartelijke groet,
de Thuisfrontcommissie,
Moniek, Aleit, Laurens, Aldrik, Robbert, Klaske, Herco en Wilmie

13 november, 2008 | Geklasseerd onder Algemeen

1 Reactie 
Start Uganda …. de mooie en de minder mooie kanten

banner10_1.JPG

Het is goed om terug te zijn in Afrika. Het voelt als thuiskomen. We vonden het super om in Nederland te zijn voor een aantal weken en hebben ook echt genoten van de rust, de herfst, familie en vrienden om ons heen en vooral de gezelligheid. Maar het voelde ook goed om terug te gaan. Lekker weer aan het werk. Een nieuw begin. De schouders er weer onder. Leuk om Joseph en de kids weer te zien. En het allerbeste we mochten beginnen met de bouw van Bulamu Children Village! Voor ons een dag om niet te vergeten. Hopelijk gaat de bouw voorspoedig en kunnen we onze deuren voor een deel van de kinderen over een aantal maanden al openen.

Maar naast de mooie dingen van de afgelopen dagen. Was er ook een grote tegenvaller. We proberen een huis te vinden hier in Kampala zodat we ons kunnen settelen. We kijken echt uit naar een veilige plek voor ons zelf, waar we de deur achter ons dicht kunnen trekken en waar we van kunnen zeggen dit is ons thuis.

Onze huizenjacht gaat tot nu toe niet over rozen. Na veel huizen bekeken te hebben, dachten we een geschikt huis te hebben gevonden. Het stond in de goede wijk, was redelijk in de buurt van het werk. De huurprijs was aan de hoge kant maar na de onderhandeling met de huiseigenaar besloten we het huis te huren.

Hier in Uganda is het gebruikelijk dat je 6 maanden huur vooruit betaald, hiermee toon je aan dat je liquide bent. We regelden het geld en ontmoetten de huiseigenaar bij de advocaat. Hier zouden we het huurcontract opmaken en de huur betalen.

Tijdens het ondertekenen van het contract en het natellen van het geld. Is de “zogenaamde” huiseigenaar er vandoor gegaan met 6 maanden huur, heel veel geld. Chris is achter hem aangerend maar hij was al verdwenen. We zijn bedrogen en opgelicht door alle betrokken partijen, de makelaar, de zogenaamde huiseigenaar en de advocaat bleken in het complot te zitten. Waarschijnlijk delen ze de buit.

We hebben aangifte gedaan bij de politie (die we eerst moesten omkopen omdat ze niets wilden doen). Gelukkig heeft Chris tijdens ons gesprek bij de “so called” advocaat foto’s genomen van de huiseigenaar. Deze foto’s helpen nu om de betreffende persoon te vinden.

We zijn er achter dat je hier alleen maar iets bereikt door de juiste mensen te kennen. Gelukkig hebben we wat mensen om ons heen die hun uiterste best doen om ons te helpen Ondertussen is er een hoge pief uit het leger betrokken bij het verhaal en een journalist, zij helpen om de juiste mensen aan het werk te zetten en druk uit te oefenen. We hebben gedaan wat we konden en hopen dat deze oplichters opgepakt worden. Het geld komt er niet mee terug en ons probleem blijft. We hebben geen huis en het geld waarmee de huur betaald moet worden is weg. Hoe we dit gaan oplossen is nog onduidelijk. Maar komt tijd komt raad. We gaan niet bij de pakken neerzitten er is altijd een oplossing.

In eerste instantie waren we verschrikkelijk boos en verdrietig en redelijk ontmoedigd. Je vraagt je af hoe het hier in Afrika ooit iets moet worden? We proberen voor ogen te houden waarom we hier zijn… dat zijn de kids. We hopen dat we de kinderen iets anders mogen meegeven dan wat ze hier elke dag om zich heen zien. List, leugen, bedrog, oplichting en fraude het is de normaalste zaak van de wereld. Toch zijn we overtuigd dat we een verschil kunnen maken. We zetten onze schouders er dus weer onder en hopen dat we snel een huis vinden en oplossing voor ons financiële probleem. Mocht je ons kunnen helpen ….. Heel graag!

5 november, 2008 | Geklasseerd onder Algemeen

10 Reacties 
Nieuwsbrief oktober

foto_nieuwsbrief_oktober_2008_1_1.JPG

2 november, 2008 | Geklasseerd onder Nieuwsbrieven

2 Reacties 
Komen en gaan…

foto_weblog_18_oktober_2008_1.JPG

Een nieuwe start…… Bulamu Village, Kampala Oeganda.

Na vier weken tot rust te zijn gekomen in Nederland hopen wij aanstaande donderdag 23 oktober te vertrekken naar Oeganda. Helaas hebben we Kenia moeten verlaten. De achterliggende redenen zijn inmiddels bij de meeste van jullie bekend. Het afscheid van de staff-leden en kinderen was zwaar. Met verdriet in ons hart over ons vertrek, maar een leerzame ervaring rijker denken we terug aan onze tijd in Mombasa. We missen de kinderen en onze vrienden daar. We bidden en hopen dat onze tijd in Kenia uiteindelijk een positieve bijdrage mag zijn in het leven van een ieder die we daar achter hebben gelaten.

Heerlijk is het om even tot rust te komen in Nederland. We hebben weer nieuwe energie op kunnen doen voor de uitdagingen die in Oeganda op ons liggen te wachten. We kijken er erg naar uit om terug te gaan naar Afrika, wat ondertussen meer en meer ons thuis is geworden. We hebben zin om iedereen weer te zien en lekker aan de slag te gaan.

We zullen in Oeganda Jospeh gaan ondersteunen met de bouw van het kinderdorp “Bulamu Children´s Village”. Daarnaast zullen wij Joseph gaan ondersteunen in zijn dagelijkse werkzaamheden in en om het weeshuis.

In de nieuwsbrief welke komende week wordt verzonden en ook op de site wordt geplaatst kunt u lezen over wat wij precies gaan doen in Oeganda. Ook komt er een interview van Joseph Lubega in te staan waarin hij vertelt over zijn ministry en het ontstaan daarvan. Lezen dus…

Wij gaan nog een paar dagen genieten van het heerlijke herfst weer!

Liefs Jur en Chris

2 november, 2008 | Geklasseerd onder Algemeen

1 Reactie