Klik op bovenstaande foto om de nieuwsbrief te openen.
Weer een afscheid. De HAR Experience ’09 is weer voorbij. Harry, Aldrik en Robbert hebben gisteren het Afrikaanse continent weer omgeruild me het Nederlandse platteland. Ze zijn hier twee volle weken geweest. In de twee weken hebben ze een safari in Tanzania van enkele dagen gemaakt en hier in Oeganda hebben ze de gorilla’s kunnen bezoeken en hebben we gezamenlijk een aantal dagen in Jinja door gebracht met als hoogtepunt raften op de Nijl (voor de kenners categorie 5).
Gelukkig was er naast de rondreis ook nog genoeg tijd voor elkaar. We hebben een erg gezellige tijd gehad. Ook hebben Harry, Aldrik en Robbert kennis kunnen maken met Chris Mugisa met als gevolg dat ze nu alle drie tot over hun oren verliefd zijn.
Naast de gezellige gesprekken hebben we veel bemoediging gekregen voor onze werkzaamheden hier. Het is toch anders als je de mensen daadwerkelijk kan laten zien waar je nu precies mee bezig bent. Bedankt!
Donderdag, 7 mei jl. mocht ik (Chris) weer een jaartje ouder worden. De familie van Jur was op dat moment ook bij ons thuis. Zelfgemaakte appeltaart en cake als traktatie. Het was erg gezellig met elkaar. Bedankt aan alle mensen die aan mijn verjaardag gedacht hebben door telefoon en mailtjes.
Aldrik heeft voor deze reis een dagboek bijgehouden. Het meeste hiervan gaat over de safari’s, gorilla’s, rafting over de Nijl en andere activiteiten….. toch heb ik ook nog een mooi stukje gevonden over de werkzaamheden van ons en dat wil ik jullie zeker niet onthouden.
Uit het dagboek van onze correspondent Aldrik Dijkstra
“Woensdag, 6 mei 2009
Vandaag zij we weer vertrokken uit de lodge bij Jinja. Op de terugreis naar Kampala hebben wij het project van Piet en Pita (Noah’s Ark) bezocht. Een mega project waar 106 kinderen worden opgevangen.
Prachtige gebouwen zijn hier al neergezet. Een weeshuis, een school, een ziekenhuisje, woningen voor de leraren enzovoort… Vanmiddag zaten we allemaal met een klein baby’tje op schoot. Kinderen van nog geen maand oud, prematuur of al een paar maanden oud, die bij Piet en Pita in huis worden opgevangen omdat ze nog veel zorg nodig hebben.
Het was een aandoenlijk gezicht, die hulpeloze kinderen, die van ons een fles kregen. Onvoorstelbaar dat ouders het hun kind gewoon weggooien of te vondeling leggen. Daarnaast lopen ze domweg weg uit het ziekenhuis na de geboorte. Ik kan me niet voorstellen dat ik als vader überhaupt met de gedachte zou spelen om een van mijn kinderen achter te laten of te vondeling te leggen.
Hoe dan ook het is verschrikkelijk dat kleine kinderen de dupe worden van de (immorele) keuzes van hun ouders. Het is heel goed en echt belangrijk dat mensen als Piet en Pita, Jur en Chris en Joseph Lubega zich bekommeren om het lot van deze kinderen.”

Zoals eerder aangeven op deze weblog is Ingrid van Diest in mei 2 weken bij ons in Oeganda geweest om een boek te schrijven. Ze beschrijft de levensverhalen van de kinderen die bij Joseph Lubega wonen. Ingrid en Jurjanne hebben nachten door gewerkt om het boek tijdig af te krijgen.
Bent u geïnteresseerd in ‘Vergeten kinderen’? U kunt het boek bestellen via internet ‘klik hier‘.
‘Vergeten Kinderen‘
Dit indringende boek ‘Vergeten Kinderen’ geeft een bijzonder kijkje in de belevingswereld van weeskinderen en hun harde leven op straat. De kinderen vertellen openhartig over hun verleden van bedelen, mishandeling en hekserij. Maar bovenal spreekt het van Gods vaderhart voor kinderen die geen vader en moeder meer hebben. Hij veranderde hun uitzichtloze situatie en gaf hen een veilig thuis. Ook het aangrijpende levensverhaal van Joseph Lubega is een bemoedigend bewijs van Gods genade.
‘Vergenten Kinderen’ is een ontroerend boek over kwetsbare kinderen die veel hebben meegemaakt, maar nu nieuwe hoop hebben gevonden en weer durven dromen over een mooie toekomst.
Oeganda telt meer dan 2,5 miljoen weeskinderen onder de vijftien jaar ten gevolge van aids, oorlog of armoede. Vele duizenden van hen leven op straat. Er is niemand die naar hen omkijkt of voor hen zorgt. Het zijn vergeten kinderen. Zij hopen op de dag dat een vriendelijk iemand hen besluit te helpen. Joseph Lubega is zo iemand. Hij vangt op dit moment meer dan 200 weeskinderen op in ‘Bulamu Children’s Village’. Door de hulp van Project Held van Trin kunnen deze kinderen naar school en krijgen ze elke dag te eten.
Op dit moment is de bouw van het ‘Bulamu Kinderdorp’ in volle gang. Om meer kinderen op te kunnen vangen is nog veel nodig. De opbrengst van dit boek zal daarom naar dit doel gaan.




