We zijn druk met de voorbereidingen om met z’n drieën naar Nederland te komen voor vakantie. We hopen woensdag 5 augustus 3 paar voeten op Nederlandse grondgebied te zetten.
Afgelopen weken zijn wij druk bezig geweest met het in orde maken van alle benodigde papieren. De foster parents papieren zijn helemaal officieel, ook heeft Chris Mugisa ondertussen een Oegandees paspoort. Nu is het wachten op een visum van de Nederlandse ambassade. En als laatste maar zeker niet de minst te nemen hobbel, hopen we dat ze ons hier het land uit laten en in Nederland er in! Het blijft tot en met 5 augustus echt spannend.
Omdat we er erg naar uit kijken iedereen te zien en we jullie graag willen voorstellen aan Chris Mugisa geven we een borrel op zaterdag 8 augustus. Iedereen die het leuk vind is welkom tussen 16.00 uur en 19.00 uur bij Gerda en Marcus de Vries Zevenhuizerstraat 142, 3751 LD te Bunschoten (We hebben hier in 2008 ook ons afscheidsfeestje gehouden).
Voor een ieder die niet op vakantie is: WELKOM!!!
P.s. Helaas zijn we niet in de gelegenheid om voor iedereen een uitgebreide dis aan te richten. Neem als je voorziet dat je wel trek hebt in een hapje zelf wat mee. Ongetwijfeld zijn er wat mensen die graag mee-eten
. Wij zorgen voor de drankjes.
Ben je / zijn jullie van plan te komen? Wil je dit dan even laten weten? Graag een email naar: jurjanne@kajafoundation.nl
Op 14 juli jl. heeft de Prime Minister, Prof Apolo Nsibambi het Parlement laten weten dat 17 districten in Oeganda te kampen hebben met hongersnood. 52 districten worden geconfronteerd met een groot voedsel tekort.
Oorzaken hiervan zijn de mislukkende oogsten in onder andere het Karamoja gebied, daarnaast de vele vluchtelingen die in het Acholi en Adjumani gebied verblijven spelen een rol. De klimaatverandering en daarmee de toenemende variabiliteit in droogtes, overstromingen, regens, hagelbuien en hittegolven zijn een oorzaak van het voedseltekorten (klik hier voor het hele artikel uit de “New Vision”).
Bulamu Village
Door onder andere de voedseltekorten en het stijgen van de dollarkoers stijgen de prijzen enorm. Dit heeft invloed op iedereen in Oeganda. In onze directe omgeving heeft de stijging van de prijzen vooral op Joseph en de kinderen een grote invloed. De zakken met bonen, rijst, mais en meel worden steeds duurder, en kunnen niet of nauwelijks meer worden aangeschaft in de hoeveelheden die nodig zijn om alle kinderen te kunnen voeden.
Voor ons persoonlijk is de stijging van de prijzen niet direct merkbaar in onze portemonnee. We zien dat de prijzen stijgen maar ook de koers stijgt. We krijgen meer Ugandese shilling voor onze euro. Verhoudingsgewijs heft het elkaar aardig op. Voor de Ugandees is het allemaal helaas anders. De inkomens in de Ugandese shilling blijven hetzelfde maar het eten wordt duurder, met alle gevolgen van dien.
Voor Joseph en de kinderen wordt het allemaal krapper. We proberen samen met Joseph naar oplossingen te zoeken om toch elke maand weer voldoende middelen te hebben om de kinderen te kunnen voeden.
De bouw verloopt goed. Helaas zijn ook de prijzen in de bouwsector sterk gestegen. We zijn met het dak begonnen van de woning welke door Frank (zie eerdere weblog) gesponsord is. Nog enkele weken en ook dit huis is klaar en geschikt voor huisvesting van de kinderen.
J&C&C
Nu half Nederland in Frankrijk en Italie zit leek het ons leuk om twee nachten te gaan kamperen. Corin en Tim (Nederlanders die ook vorig jaar zijn geland in Kampala) nodigden ons uit om samen met hun gezin en vrienden die bij hun op vakantie zijn, het kamperen in Uganda te beproeven. Met drie auto’s achter elkaar zijn we in karavaan naar Jinja gereden. Onderweg nog enig oponthoud door een losgeraakte bull bar, maar dit mocht de pret niet drukken. Op een camping aan de Nijl hebben we ons tentenkamp opgeslagen en drie dagen heerlijk gerelaxt. Ook Chris Mugisa was tevreden met het campingleven, hij vond het erg gezellig met z’n drie-en in een klein koepel tentje. Een geslaagde actie en zeker voor herhaling vatbaar.
Afgelopen week stond onze woning vol met koffers en dozen. Mijn ouders waren nog niet de deur uit of wij hebben ook onze koffers (en verhuisdozen) gepakt. Een paar weken geleden hebben wij een huis gevonden, nog geen kilometer van ons oude huis vandaan, dat een stuk goedkoper is. Het bewijs is geleverd, de aanhouder wint. We hebben lang gezocht en uiteindelijk een goedkoper gevonden.
Het nadeel van Kampala is dat de huismarkt hier aardig verziekt is door alle buitenlandse NGO’s. Veel expats komen deze kant op en hebben een NGO achter zich staan die de huur betaalt. Doordat de organisaties vaak hoge huren betalen, hebben mensen met een kleiner budget, zoals wij, in de regel minder kans op een goed, betaalbaar huis in een veilige buurt. Gelukkig zijn we nu een uitzondering op deze regel.
Met hulp van aannemer Robert, Moses en Herbert, twee oudere jongens uit Bulamu Village en Gijs en Suus den Hartog, waren de spullen in een paar uur over. Gijs en Suus zijn de hele dag blijven helpen om alles weer een plek te geven. We hebben de verhuizing afgesloten met een gezellig BBQ, een goede inwijding voor het nieuwe huis.
Gijs en Suus maken met z’n tweeën een rondreis over de wereld en blijven hier een aantal maanden hangen om te onderzoeken wat zij kunnen doen aan ontwikkelingswerk binnen Oeganda. Ze komen uit Amersfoort en de familie van Gijs heeft de welbekende copyshop in Amersfoort waar wij in het beginstadium van Kaja Foundation ons copy werk gesponsord hebben gekregen.
We voelen ons thuis in onze nieuwe woning. Het is een stuk kleiner maar ook een stuk gezelliger. De woning staat alleen op een compound en heeft een mooie tuin waar Mugisa al volop safari’s aan het maken is. We hopen hier de komende jaren te kunnen blijven en hier ons plekje echt te vinden.
Chris Mugisa en malaria
In de laatste week zouden wij nog met mijn ouders op safari gaan. Ze hadden ons een safari naar Murchisons NP aangeboden. Op maandagochtend zijn we vertrokken. Chris Mugisa voelde zich al niet helemaal lekker. Toen we bij de neushoorns waren voelde hij wel erg warm aan. Zijn temperatuur lag op 40.3 graden. Dit heeft ons doen besluiten om diezelfde dag nog terug te rijden naar Kampala. Hier zijn we gelijk naar een klliniek gereden. Na onderzoek bleek Chrisje malaria te hebben. Na een goede kuur voelt hij zich gelukkig alweer een stuk beter.
Via het safari kantoor hebben wij mijn ouders de volgende dag toch nog op safari kunnen sturen. Hierdoor hebben zij in ieder geval toch kunnen zien waarvoor ze onder andere naar Oeganda gekomen waren.
Ondertussen zijn ze weer in Nederland en kijken hopelijk terug op een mooie vakantie!!
Bulamu Village
Na de verhuizing hebben we onze werkzaamheden zo snel mogelijk weer opgepakt. Gisteren zijn we weer naar Bulamu Village gegaan om daar het verloop van de bouw te controleren.
Van een particulier (Frank) hebben we de sponsoring voor een familiehuis mogen ontvangen. Momenteel zijn we druk bezig met de bouw van deze woning. De fundering en de muren zijn al opgetrokken. Volgende week beginnen we met het dak. Nog een aantal weken en ook deze woning is klaar. Frank, bedankt!!
Noah’s Ark
Na ons bezoek aan Bulamu zijn we doorgereden naar Mukono. Daar wachtte ons een droevig bericht. De dag ervoor was Judith een van de laatst binnen gekomen kinderen na bijna 3 maanden in Noah’s Ark te hebben gewoond, overleden.
Vanaf de eerste dag dat Judith met haar tweelingbroer Manasse binnen kwam heeft ze voor haar leven gevochten. De eerste weken lag ze in een couveuse. Helaas bleef ze ziek, onduidelijk was wat er aan de hand was. Kleine Judith hoeft niet meer te vechten en is nu in de hemel.
De afgelopen maanden zijn er 5 kinderen overleden bij Piet en Pita. Dit enorme verlies is moeilijk te verwerken voor iedereen die bij dit werk betrokken is. We willen jullie dan ook vragen om voor iedereen bij Noah’s Ark te bidden.



