Nieuwsbrief april

nieuwsbrief_editie15_1.jpgfoto_nieuwsbrief_editie_15_1.JPG

Klik op bovenstaande foto om de nieuwsbrief te openen.

26 april, 2010 | Geklasseerd onder Nieuwsbrieven

1 Reactie 
Seth Kirabo Jeromy, 10-02-10

seth_kaart_1.JPG

We zijn blij jullie te kunnen vertellen dat we een nieuwe zoon hebben en dat Chris Mugisa een broertje heeft. Zijn naam is Seth Kirabo Jeromy, wat appointed, gift and God will set free betekent. Seth woont sinds 11 maart bij ons en is nu 9 weken oud, we hebben hem 10 februari 2010 als geboorte datum gegeven.

We zijn erg blij dat we voor dit mooie mannetje mogen zorgen, het is een prachtig geschenk, ook Chris is trots op zijn broertje, hij blijft hem stug mooie baby noemen.

Op het moment zijn we druk met een paspoort voor Seth zodat we op 12 mei met zijn vieren naar Nederland kunnen komen. We hopen jullie in deze periode ook te zien en voor te kunnen stellen aan Seth.

Informatie over waar en wanneer deze “Meet & Greet” plaats zal vinden volgt via onze nieuwsbrief en is terug te vinden op onze website.

Liefs,

Chris & Jurjanne
Chris en Seth

16 april, 2010 | Geklasseerd onder Algemeen

9 Reacties 
reisverslag noodhulp Oeganda – Landverschuiving Bududa

weblog1_1.jpg

Vrijdag 26 maart jl. zijn wij (Chris, Willem en Gerard) samen met drie jongens van Bulamu Children’s Village naar Bududa-district vertrokken. Vroeg in de ochtend hebben we onze inkopen (dekens, waszeep, kledingzeep, waterguards en matrassen) afgehaald bij Techno Relief en Royal Foam.

weblog2_1.jpgMet drie volgeladen auto’s zijn we richting Mbale vertrokken. Dit is de laatste stad voor Bududa-district, waar de landverschuiving heeft plaatsgevonden. Eind van de middag kwamen wij aan in het guesthouse waar wij de nacht verbleven. Voor de jongens van Bulamu Children’s Village was dit een groot feest (een beetje raar, als je het doel van onze reis bekijkt). De jongens deelden een kamer met z’n tweeën ze hadden voor het eerst in hun leven een eigen bed en ook nog een waar vanuit je tv kon kijken. Die luxe kenden ze nog niet. Het goede eten van die avond maakte voor hun het feest compleet. Door Cafe Africa Foundation waren er nog drie auto’s met hulpgoederen geregeld. Ook zij arriveerden die avond bij ons in het guesthouse. Gezamenlijk zouden we de volgende dag op pad gaan.

Zaterdag ochtend vroeg zijn we eerst met z’n allen naar de markt van Mbale gegaan. Hier hebben we een ton aan bonen, 250 kg maïsmeel, borden, wasbakken en zout gekocht. Van daaruit zijn we met het hele konvooi naar Bududa vertrokken. Zodra we Mbale verlieten kwamen we op een typische Afrikaanse weg uit. Kilometers donker rode aarde strekte zich voor ons uit. Na een paar uur hobbelen over een weg vol kuilen en gaten maar door een stuk prachtige natuur bereikten we het rampgebied.

Het eerste afleveradres was een school. In deze school worden kinderen opgevangen die hun beide ouders zijn verloren door de landverschuiving. Deze kinderen komen aan in de algemene tentenkampen waar ze omdat ze nog te jong zijn direct in de problemen komen. De UN en het Rode kruis voorzien de kids van een deken maar meestal wordt deze direct de eerste nacht gestolen door een volwassene. Slapen ze ’s avond nog onder een deken de volgende morgen is die weg.

Om deze reden worden de kinderen die hun beide ouders zijn verloren naar de school gebracht waar ze samen met de andere weeskinderen worden opgevangen. Op het moment dat wij er zijn worden er 198 kinderen tussen de 4 en 12 jaar opgevangen. We krijgen een triest maar warm welkom. De sombere en gesloten gezichten veranderende in blije kids als ze de matrassen, dekens, het eten en alle andere spullen zien en in ontvangst mogen nemen.

Na het bezoek aan de school zijn we doorgereden naar een van de grote opvang kampen van de regio. Een in en in trieste situatie. Veel tenten, nog meer regen en heel veel modder was het eerste wat we zagen.
De aanblik van zoveel mensen in zo’n uitzichtloze situatie maakte dat dit beeld ons diep raakte. Duizenden mensen op elkaar gepakt in de modder en viezigheid, nog geen zeil op de grond om op te zitten. Het enige bezit wat je hebt de kleren die je aan hebt. Terug naar hun woning kunnen en willen ze niet meer. Of het is weggevaagd of de kans op een nieuwe modderstroom is te groot. Het regent onophoudelijk. Hoe de toekomst er voor deze mensen uit ziet is onbekend.

De actie was een succes, mede dankzij u!! Ookal is hetgeen we konden doen maar een druppel op een gloeiende plaat. We zijn blij dat we in ieder geval 198 kinderen een bed konden geven en voor de komende tijd genoeg te eten en veilig drinkwater.

Kijk hier voor een korte impressie van de reis naar Bududa.

2 april, 2010 | Geklasseerd onder Algemeen

1 Reactie