De week na de bomaanslagen

foto_independent2_1.JPG

De stad Kampala is in een paar weken veranderd. Na de bomaanslagen is de beveiliging voor alle, winkels, kerken en openbare gelegenheden flink aangescherpt. Om de 50 meter staan nu twee agenten en of militairen. De week van rouw is voorbij en de doden zijn begraven. De angst voor nieuwe aanslagen blijft echter. In de afgelopen week heeft de politie verschillende geplaatste bommen onschadelijk kunnen maken. De terroristenorganisatie Al-Shabaab heeft aangekondigd dat Oeganda hun doel blijft voor aanslagen.

Het heeft ons de afgelopen dagen veel bezig gehouden. Het advies van de NL- ambassade is om publieke bijeenkomsten en het bezoeken van druk bezochte restaurants, bars en andere gelegenheden zoveel mogelijk te vermijden. Het gevoel van vrijheid heeft voor ons opeens een andere lading gekregen. Gelukkig is het thuis en bij Joseph op het land gewoon veilig. En kunnen we met vrienden altijd bij iemand thuis afspreken.

Bedankt voor jullie medeleven. Het is goed te weten dat er zoveel mensen aan ons denken en voor ons bidden. We voelen ons geborgen in Gods hand, wetende dat er geen haar van ons hoofd zal vallen zonder dat hij erbij is.

Scott, Lya en Harmen van HE Space Children’s Foundation hebben Oeganda weer verlaten. Een week hebben ze bij ons gelogeerd. Ook dit keer was het weer een speciale ervaring voor Scott. De eerste keer heeft het vliegtuig in Entebbe een noodlanding moeten maken, de tweede keer zat hij een paar dagen vast bij ons vanwege de aswolk en nu dan de bomaanslagen.
Gelukkig hebben wij veel mooie plannen met elkaar kunnen maken en ook stappen kunnen zetten naar de concretisering ervan. HE Space Children’s Foundation gaat in de toekomst een groot verschil maken voor de kinderen van Oeganda. Scott, Lya en Harmen bedankt voor jullie aanwezigheid, gezelligheid en bemoedigingen voor Joseph, de kids en ons.

Bouwteams
weblog_20_juli_1.jpgZondag 18 juli jl. was het dan zover. Het bouwteam van de Navigators arriveerde in Oeganda. Met Eddy (chauffeur), 12 kinderen van Bulamu en Jur ging de bus richting Entebbe om het team te verwelkomen. De eerste indruk van het team was goed. Van een warm onthaal zoals de kinderen ze hebben gegeven hadden ze niet kunnen dromen.

Nu drie dagen verder zijn ze druk bezig met de bouw van het familiehuis. Zie de foto’ op het webalbum. De komende dagen staan in het teken van bouwen. In de weekenden als de kinderen vrij zijn zullen zij samen allerlei activiteiten organiseren. Voetbal etc…

Komende week ontvangen wij nog een bouwteam uit Friesland. Ook zij hebben net als de Navigators een goede fundraising op touw gezet. De donaties van dit bouwteam zullen wij gaan gebruiken voor de bouw van een gemeenschappelijke keuken. Samen met de andere ontvangen donaties moeten wij een heel eind komen. De keuken is erg belangrijk voor de registratie van het kinderdorp. Het dorp voldoet tot nu toe aan alle eisen alleen een goede keuken ontbreekt nog… gelukkig ziet het er naar uit dat deze er nu dus echt gaat komen.

Voor ons een drukke maar leuke periode. Afgelopen dagen hebben wij heen en weer gevolgen maar als het team uit Friesland net zo gezellig is als dat van de Navigators A’dam dan gaat dat helemaal goed komen.

21 juli, 2010 | Geklasseerd onder Algemeen

2 Reacties 
Bom aanslagen Kampala – 11 juli 2010

photo_1278884872535_1_0_90465_G_1.jpg

Via deze weg willen we jullie laten weten dat met ons alles goed is. We zijn gisteravond veilig thuis gekomen.

Voor de finale van de worldcup zijn we gister naar het Holland Huis “Iquana” in Kampala gegaan. Waar we met veel Nederlanders en Oegandezen de wedstrijd hebben gevolgd.
Toen de eerste verlenging ten einde liep zijn we zeer gehaast vertrokken. Doordat de kroeg overvol was waren wij en onze gasten, Scott, Lya en Harmen verspreid over de pub. Op een uiterst spannend moment riep Chris me. Hij zei; ‘niets vragen, haal de anderen we moeten zo snel mogelijk weg’.

Via de kroegeigenaar en de aanwezige medewerkers van de Nederlandse ambassade kregen we het bericht dat er op verschillende plaatsen in Kampala bommen waren ontploft. De Amerikaanse ambassade had de kroegeigenaar gewaarschuwd dat “Iquana”een mogelijk volgend doelwit zou zijn.

We zijn zo snel als we konden naar huis vertrokken. Onderweg hebben we vrienden gebeld om hen te vertellen zo snel mogelijk naar ons huis te komen. De weg naar huis had een rare sfeer, de wegen waren uitgestorven. Geen overvol straatbeeld zoals gebruikelijk in Kampala. Af en aan sirenes.

We wisten niet wat er aan de hand was maar wilden ook niet afwachten. Thuis gekomen hebben we het nieuws via internet proberen te volgen. Later de avond hoorden we dat “Iquana” een half uur later voor de zekerheid is ontruimd en dat iedereen veilig het gebouw heeft kunnen verlaten.

Hoe het allemaal verder zal ontwikkelen is voor ons ook nog de vraag. Voor meer informatie kunt u kijken op een van de volgende artikelen “Bij aanslagen in Uganda 64 doden” (NOS) en “Over 40 die in Kampala bomb blasts” (New Vision). Klik op de titel voor het hele artikel.

12 juli, 2010 | Geklasseerd onder Algemeen

8 Reacties 
Kaja Foundation… back in Uganda….

afscheid_dara_1.JPG

Nederland
4 mei jl. was het dan zover. Vakantie!!! Het lijkt alweer zolang geleden. Het was allemaal even stressen om alles op tijd voor Seth rond te krijgen. Paspoort en visum. Maar voor de vierde was dus alles rond en konden wij een week eerder dan gepland in het vliegtuig stappen naar Schiphol of te wel naar Nederland!!
Chris vond het allemaal erg spannend en bleef maar vragen of hij wel mee mocht. Slapen zat er niet in. Seth heeft het allemaal slapend mee gemaakt. Nog zo jong en al zo veel indrukken. Gelukkig vind tie het allemaal prima.

Wat was de KOUD bij aankomst!!! Kleine Chris riep toen we door de gate liepen OUTOUTOUT… Een kleine 5 graden boven nul en ja dat zijn wij niet meer gewend. Ondanks dat de (groot)ouders aan beide kanten op vakantie waren was er gelukkig toch een ontvangst comité onze lieve broers Aldrik en Bas stonden ons op te wachten, fijn dat jullie er waren.

De eerste weken in Nederland stonden in het teken van fundraising. Zo hebben wij een bijeenkomst gehad met alle key-organisaties over de toekomstplannen van Bulamu. Joseph was hiervoor ook overgekomen vanuit Oeganda. We hebben verschillende presentatie en besprekingen mogen hebben met kerken en andere organisaties. Een vruchtbare tijd.

Naast de zakelijke kanten van ons bezoek hebben we er erg van genoten om iedereen weer te ontmoeten. De Meet & Greet, borrels en feestjes het was wat ons betreft een suc6.
De ervaring leert ondertussen dat het een heel gepuzzel is om iedereen te zien als we in NL zijn. Zeker met 2 kinderen zijn we iets minder flexibel geworden. Voor ons even wennen.

In de tussentijd hebben ook alle medische zaken in NL geregeld. We zijn verschillende met Seth meerdere malen in het Wilhelmina kinderziekenhuis in Utrecht geweest.. Alle resultaten van de onderzoeken waren gelukkig goed. Voor ons een hele geruststelling

Veel mensen hebben ons in de periode in Nederland onderdak geboden. Harry & Geeske, Cees & Astrid, Thea & Peter, Gert & Els, Paul & Tirza allemaal bedankt voor jullie goede zorgen. We hebben ons thuis gevoeld jullie hebben onze tijd in NL en Frankrijk tot een periode gemaakt dat we konden uitrusten, de zorgen van Oeganda even mochten vergeten om zo nu weer met frisse moed en nieuwe energie aan de slag te gaan.

Frankrijk
vakantie_1.jpgDe laatste drie weken van ons verblijf zijn wij met het hele gezin op vakantie geweest in Frankrijk. Eerst in de buurt van Vichy. Daar hebben we de verjaardag van Jurjanne gevierd. Harry & Geeske en Robbert kwamen over. Het was koud en nat, maar we hadden een heerlijke plek, met openhaard en prachtig uitzicht. Vervolgens zijn we doorgereden naar de Ardeche waar we met met onze vrienden Herco, Wilmie & Mees 2 weken wilden kamperen. Helaas liet het weer nog heel wat te wensen over en zijn we van onze tent verhuist naar een stacaravan. De beste beslissing van de vakantie. Regen en kou konden ons niet meer deren. Toen de laatste 5 dagen ook nog de zon volop ging schijnen was de vakantie compleet. Chris en Mees vermaakten zich uitstekend in het zwembad en dan heb je als ouders ook snel rust.
Herco en Wilmie we vonden het erg gezellig, die revanche moet er maar snel van komen, en de bbq-tjes smaakten ook naar meer, wie weet in Uganda?!

Dinsdag, 29 juni jl. hebben wij nog een afscheidsborrel gehouden in Dara een leuk wereldrestaurant in Amersfoort. Een mooi moment om in de zon op het terras met een roseetje van iedereen afscheid te nemen voor ons vertrek naar Oeganda.

Oeganda
En daar zijn we dan weer…. De vlucht ging goed. Bij aankomst in Entebbe stonden Tim en Corin ons op te wachten. Met al onze koffers onderweg naar huis. Je merkt dat 2 maanden weg zijn best lang is. Het voelt als thuiskomen, en toch blijft de overgang van de ene naar de andere wereld onwerkelijk. De bedelende kinderen van nauwelijks 3 jaar bij het stoplicht wennen nooit. We zijn weer thuis……
Ons huis treffen we in goede orde aan. We worden enthousiast begroet door de honden. Beau en Beer, ze zijn groot geworden. Toch heerlijk om weer thuis te zijn, en je eigen spullen om je heen te hebben. Het weekend hebben wij in alle rust doorgebracht maar vandaag (maandag) is het echte werk weer begonnen.

Vanochtend vroeg onze huur voor het volgende half jaar afgedragen aan onze landlord. Bij aankomst thuis stond de aannemer van Bulamu Children’s Village al bij ons aan de poort. Even later kwam ook Joseph gezellig op de koffie (soda). Het was goed om elkaar weer te zien.
Met elkaar het programma voor de komende weken doorgenomen. Het wordt een drukke tijd. De Navigators Amsterdam komen met een bouwteam op 18 juli aan. Een week later volgt er een bouwteam uit Friesland. Hiervoor moeten er nog allerlei voorbereidingen plaatsvinden. Gelukkig hebben we nog even.

seth_en_esther_1.jpgBij ons thuis beginnen de bezoekers ook gelijk weer binnen te komen. Zondagavond is Esther (stewardess KLM) gearriveerd. Zij blijft twee nachten en vliegt dan weer naar Nederland. Volgende week komen Scott, Lya en Harmen van HE Space Children’s Foundation langs voor een week. Samen onderzoeken wij de mogelijkheden voor de bouw van een lagere- en middelbareschool voor o.a. de kinderen van Bulamu Children’s Village.

En zo rollen wij alweer snel terug in onze werkzaamheden. Gelukkig kunnen wij terugkijken op een mooie periode in Nederland. Vanuit Oeganda willen wij iedereen bedanken voor de goede tijd die wij met elkaar in Nederland mochten hebben!

6 juli, 2010 | Geklasseerd onder Algemeen

2 Reacties