weblog_18_september_2010_1_1.jpg

Het is alweer even geleden dat wij zelf een stukje hebben geschreven voor onze weblog. Hoogtijd om weer eens Word te openen en onze handen over het toetsenbord te laten ratelen.

Over onszelf
chris_1.jpgLaten wij eerst met het leuke nieuws beginnen. Chris Mugisa gaat naar school!!! Nier ver van onze woning. Twee dagen per week op maandag en donderdag. Een soort van pre-school. Hij zit in een klasje met nog vier andere kinderen. Samen zijn ze druk met arts, crafting, sports, music, swimming maar ook het serieuzere werk zoals lezen en schrijven. ‘S ochtends om 8 uur brengen we hem en om half 3 mogen wij hem weer ophalen. Voor Chris Mugisa (en natuurlijk voor ons) is het allemaal best spannend. “Komen mij ouders me aan het einde van de dag wel echt ophalen?” is voor Chris de grootste vraag.
We hopen dat hij snel merkt dat het echt goed zit en dat we altijd netjes voorkomen rijden.
Vandaag hebben wij Chris Mugisa ook opgegeven voor zwemles. Twee keer in de week. Volgende week begint voor hem het grote feest.

Natuurlijk is het voor ons ook even wennen Chris naar school maar aan de andere kant geeft het ook weer veel ruimte. Het plannen van afspraken loopt hierdoor een stuk makelijker en als wij thuis aan het werk zijn schiet het allemaal wat meer op.

Vandaag (zaterdag) zijn wij sinds lange tijd weer eens naar het zwembad geweest. De eerste keer sinds we weer terug zijn in Oeganda. Erg relax om een dagje even helemaal niets te doen.

seth_1.jpgChris Mugisa heeft vorige week helaas weer malaria gehad. Na een aantal dagen medicijnen is hij er nu weer aardig bovenop. Met Seth gaat het goed. Hij groeit erg hard en ontwikkelt zich goed. Hij draait zich om op zijn buik en beweegt veel. Ook kan hij sinds vandaag zelfstandig zitten.
We dachten dat hij een rustig jongetje was maar momenteel is hij aardig zijn stembanden aan het testen. Gelukkig hebben de buren nog geen klachten.

Volgende week hopen we dossiers van Chris en Seth te completeren. Beide dossiers worden dan bij de High Court van Oeganda ingediend met het verzoek om “legal guardianship” aan ons toe te wijzen. We hopen en bidden dat alles goed mag gaan en dat ons verzoek wordt ingewilligd.

Bezoek
Elke weblog hebben wij het wel over bezoek en ja daar valt ook altijd wel iets over te zeggen. Het is en blijft een komen en gaan. Heerlijk hoor de kaas, chocola en pindakaas die meekomen.
Maar omdat we het gevoel hadden dat het ook goed zou zijn om een tijdje geen gasten te hebben, was het de afgelopen tijd rustig. Het is fijn om wat tijd met z’n vieren door te brengen we geniet er dan ook de komen de weken nog vol op van.
Vanaf 16 oktober komen Laurens en Ingeborg voor een week. Laurens is de penningmeester van Kaja Foundation. Samen komen ze nu echt kijken wat we hier allemaal precies doen. Vanaf de lagere school zijn Laurens en Chris al bevriend, wij kijken dus ook uit naar hun komst.
Na hun vertrek staan de ouders van Jur al op de airport te wachten. Zij zullen eerst door Tanzania trekken en dan een maand bij ons verblijven. De laatste gast voor dit jaar wordt naar alle waarschijnlijkheid Bram Oosterwijk van de Brug. Hij komt voor een week begin december. Daarna hopen we zelf voor twee weken naar Kenia te gaan.

Bulamu Children’s Village
WOS_kleding_september_2010_1.jpgDe teams zijn allemaal naar huis en de scholen zijn weer begonnen. Overdag is het dus weer stil op Bulamu Children’s Village. De afgelopen tijd heeft Jurjanne zich samen met Joseph gebogen over een aantal kinderen die naar de dokter moesten. Dit soort zaken nemen hier in Oeganda (maar volgens mij in NL tegenwoordig ook) veel tijd in beslag. Eerst naar de dokter. Verwijsbriefje en dan naar de verschillende ziekenhuizen waar ze scans en of aan echo’s doen. Naar mijn weten zijn alle kinderen ondertussen weer gezond verklaard of krijgen ze een behandeling.

“Uncle Joseph” heeft helaas nog steeds last van zijn oor. Aan een kant is het trommelvlies gescheurd. Bij bepaalde houdingen geeft dit pijn die soms erg vervelend voor hem is. Afgelopen weken is hij ook de medische molen ingegaan. Eerst antibiotica’s om de ontstekingen weg te halen en vandaag naar de dokter om een datum vast te stellen voor een operatie om het trommelvlies te herstellen.

Vanuit Kaja Foundation hebben wij een project voor de medische kosten. Hieruit zijn afgelopen periode alle kosten betaald om de kinderen die hulp nodig hadden weer op de been te helpen. Het is ook de bedoeling om straks Joseph zijn operatie te betalen. Kosten hiervan zijn onbekend maar toch willen wij alvast een oproep doen voor donaties aan het medische potje voor Bulamu Children’s Village. Dit kan via een overschrijving of via I-Deal. Klik het project medische-voorziening en maak uw donatie. Bedankt!

Kilimanjaro 2010
In de afgelopen week heeft een team uit Nederland de Kilimanjaro beklommen. Ze hebben het zwaar gehad. Het doel de top van de berg hebben ze GEHAALD!! Gefeliciteerd!! Samen met hun achterban hebben ze meer dan 10.000 euro opgehaald voor de bouw van het kinderdorp. Namens Joseph en de kinderen van Bulamu Children’s Village. Bedankt!! Ook gaat onze dank uit naar de hele achterban van het team. Jullie hebben dit allemaal mogelijk maakt. Bedankt! Blijf onze website volgen om de besteding van uw donaties te kunnen volgen.

De Navigators zijn alweer een aantal weken terug in Nederland. Aan hun woning wordt nog hard gewerkt. De aannemer is momenteel druk bezig met stukadoren. Nog even en dan kan ook dit huis bewoond worden.

De speeltuin welke door het team uit Drachten is gebouwd is een groot succes. De kinderen hebben tijdens hun vakantie hier volop gebruik van gemaakt. Volgende week worden er ook nog twee glijbanen geleverd. Nu nog iemand vinden die voor ons een toren wil bouwen waaraan beide glijbanen worden gekoppeld.

flyer1_1.jpg

Dit jaar organiseert Encourage Foundation de Outrageous Beach Dance. Speciaal voor dit evenement opent Bloomingdale aan Zee dit seizoen nog een keer haar deuren. Een gedeelte van de opbrengst komt ten goede aan de keuken van Bulamu Children’s Village. Klik op de flyer voor meer informatie.

Kilimanjaro_1.jpg

Uit het dagboek van onze correspondent in Tanzania, Nico Streefkerk

Na een lange reis (36 uur) waarbij we van Schiphol (na drie uur vertraging) naar Instanbul zijn afgereisd, alwaar we als gevolg onze vertraging de aansluiting naar Nairobi niet konden halen en we ‘s avonds in Instanbul vastzaten. Met wat gezeur en geregel uiteindelijk de nachtvlucht naar Entebbe, Oeganda genomen en vandaar naar Dar es Salaam, Tanzania. Vanaf hier met een busje de hele dag over een de beste snelweg van Tanzania (wordt gebruikt door vrachtauto’s brommers, fietsen, marktkopmannen, geiten, apen en wat al niet meer). We hadden een driver die erg veilig reed en we zijn uitgerust aangekomen in Moshi waar we van een verdiend Kilimanjaro biertje hebben genoten. Vanmorgen werden we wakker door de minaret en de ramen open met uitzicht op de top van de berg, die op ons wacht. Een rare gewaarwording, het is hier vroeg in de morgen al ontzettend warm, maar je kijkt uit op een besneeuwde bergtop.

Vanmiddag briefing en morgenochtend vroeg gaan we op pad.
We houden jullie zoveel mogelijk op de hoogte.