Ziekenhuis
Op 10 februari 2011 (de verjaardag van Seth) zijn wij van Oeganda naar Nederland gevlogen voor ons jaarlijks verlof/ relatie onderhoud in Nederland. Normaal zouden we er in mei/juni zijn maar in verband met de verkiezingen in Oeganda, de pensionering van de vader van Chris het 65-jaar oud worden van de vader van Jurjanne en besprekingen met HE Space Children’s Foundation en andere partijen die betrokken zijn bij Bulamu hebben we besloten dit jaar ons verblijf in Nederland te vervroegen.
Helaas liep onze planning in Nederland anders dan de bedoeling was. Chris sr. voelde zich in Oeganda al niet erg fit. Koorst, hoofdpijn en last van de gewrichten. Hij is hiervoor naar een dokterskliniek in Kampala geweest. Malaria werd uitgesloten en het kwam al snel neer op een griep. Besloten werd dat we toch naar Nederland zouden vliegen. Voor ons vertrek en in het vliegtuig werden de koortsaanvallen heviger. Gelukkig was het een nachtvlucht waardoor het rustig was en we wat probeerden te slapen. Aangekomen in Nederland direct door naar de dokterspost van daar doorverwezen naar het Meander ziekenhuis voor bloedonderzoeken. Weer werd de malaria gecontroleerd. De daarop volgende dagen werd hierop nog vele malen getest. Op zaterdag liep de koorts tijdens deze test in het ziekenhuis weer op wat maakte dat de internist besloot Chris op te nemen in het ziekenhuis. De dagen erna werd hij volledig lek geprikt en op alles onderzocht wat denkbaar is. Dit in nauwe samenwerking met de tropenafdeling van het AMC. De koortsaanvallen werden langer en de koorts liep op tot 40.8 graden. Ondanks dat men niets kon vinden werd besloten om toch te starten met antibiotca. Na twee dagen begon deze te werken.
Na een week in het Meander ziekenhuis werd besloten dat overplaatsing naar het AMC nodig was. Het Meander had alle mogelijke bloedonderzoeken gedaan en wist het ook niet meer. Gelukkig was de antiotica aangeslagen en zakte de koorts en nam de pijn wat af. Toch door naar het AMC omdat Chris zijn bloedwaarden inmiddels verslechterd waren. Aangekomen in het AMC volgde een gesprek met de tropenarts. Het Meander had die middag een positieve bloeduitslag. Rickettsia was de boosdoener. Een grote opluchting, ze hadden iets gevonden wat ook nog goed te behandelen was. De artsen waren er nog niet gerust op maar vonden het een goed idee om na het weekend verder te gaan met onderzoeken. Het ziektebeeld paste niet helemaal bij de Ricketssia en de vermoedens waren dan ook dat er nog meer aan de hand was. Ondertussen is er nog meer onderzocht en word Chris goed in de gaten gehouden, er zijn allerlei vermoedens over andere oorzaken die maakten dat Chris zo ziek was. Maar niets is nog vastgesteld. Gelukkig zien we dat Chris goed opknapt en merkt hij nu we vandaag 3 weken in Nederland zijn dat hij weer wat meer energie krijgt. We maken voorzichtig weer wat afspraken om uiteindelijk toch te doen waarvoor we hier gekomen zijn . We hopen dat we in deze laatste periode in Nederland toch nog veel werkzaamheden voor Kaja Foundation en Bulamu Children’s Village kunnen oppakken.
Vanaf hier willen we iedereen bedanken voor alle lieve en bemoedigende kaartjes, emails, smsjes, duimen, kaarsjes en gebeden. Daarnaast niet in het minst iedereen die ons praktisch heeft bijgestaan. Oppassen, wassen, koken, rijden etc Super bedankt !!!
Het was een spannende tijd we merken dan ook dat het even tijd neemt om onze draai hier te vinden. Het was goed dat we juist nu in Nederland konden zijn met dierbare mensen en goede medische zorg om ons heen.
We zijn dankbaar dat God ons nabij is en dat we altijd op hem mogen rekenen, dat hij ons voor erger behoed heeft.
Momenteel verblijven wij in een huisje op het terrein van de Zusters Augustinessen van Sint Monica in het Stad Gods Klooster aan de Soestdijkerstraatweg 151, (1213 VZ) te Hilversum. Een heerlijke plek in de bossen waar we met ons gezin tijdelijk kunnen wonen.
Voor Chris jr. en Seth is het heerlijk in de bossen. Op het terrein is een mooie speeltuin waar Chris heerlijk zijn gang kan gaan. Laatst sneeuwde het even en je had hun gezichten moeten zien achter het raam. Voor het eerst in hun leven SNEEUW.
Werkzaamheden in Nederland
Joseph Lubega was heel even in Nederland. Met hem hebben we een gezellige middag kunnen hebben. Voor Chris en Seth was het weer even een vertrouwd stukje Oeganda in Nederland. Ook onze vriendin Corin was met haar kinderen in Nederland tijdens de verkiezingen. Het was fijn om haar en de kids in Nederland te kunnen ontmoeten toen Chris ziek was. We realiseerden ons dat het niet uit maakt wie je waar ontmoet. Thuis is “where the heart is”. Het voelt goed om waar dan ook ter wereld mensen om ons heen te hebben die ons dierbaar zijn .
Afgelopen week mochten we nu in levende lijve kennis maken met Mark en Elisa van Heemskerk. Zij hopen in juli dit jaar naar Oeganda te komen en samen met ons de werkzaamheden van Kaja Foundation uit te voeren. Naar ons idee gaat dat vast goed komen. Het was gelijk een gezellige kennismaking. In de komende week zullen we nog een keer met elkaar afspreken om meer de zakelijke kant te bespreken.
Ook hebben we nog een ontmoeting met Scott, Lia en Harmen van HE Space Children’s Foundation om de toekomstplannen voor de bouw van de scholen met hun door te nemen.
Natuurlijk kunnen we al onze ontmoeting met het bestuur van Kaja Foundation niet vergeten. Ook met het bestuur zullen we veel tijd besteden. Gezellige momenten maar natuurlijk ook zakelijk nieuwe plannen te maken en te focussen op waar we naar toe willen met Kaja Foundation.
Verkiezingen in Oeganda
De verkiezingen zijn in eerste instantie rustig verlopen in Oeganda. De huidige president Museveni is weer herkozen met 70% van de stemmen. Vanuit de oppositie gaan er geluiden op dat de verkiezingen op een niet eerlijke manier zijn verlopen en dat er demonstraties nodig zijn. Tot nu toe blijft het gelukkig rustig in Kampala en Oeganda. Hier en daar zijn er wel opstootjes maar die zijn al snel onder controle door politie en leger die ruim zijn vertegenwoordigd. In de afgelopen week waren er verkiezingen gepland voor het burgermeesterschap. Vanwege onrust op bepaalde plekken is de datum van deze verkiezingen verschoven. Zaken blijven dus spannend in Oeganda, helemaal met het oog op de ontwikkelingen in de noordelijker gelegen landen waar op dit moment achtereenvolgend volksopstanden ontstaan. Ookal is Oeganda geen Arabisch land toch weet je nooit hoe dit soort zaken zich gaan ontwikkelen.




