Inmiddels zijn we alweer 3 weken in Uganda en beginnen we langzaam aan ons nieuwe leventje te wennen. Ondanks dat we in de afgelopen weken druk zijn geweest met het zoeken naar huisvesting en een auto, hebben we qua werk ook al een paar intensieve weken achter de rug. Zo moesten er twee projectvoorstellen de deur uit (hetgeen ons gelukt is!) en hebben we heel wat uurtjes gestoken in het studentenprogramma. In dit programma begeleiden we vier studenten, die afkomstig zijn uit Bulamu, in hun studentenleven. Zij worden allen individueel gesponsord en aan ons is het de taak om dit in goede banen te leiden. Omdat zij onervaren zijn in het beheren van “eigen” geld, is dit een behoorlijke uitdaging. Gelukkig worden we hierbij ondersteund door Daniel. Daniel is opgegroeid in Bulamu en is recent afgestudeerd. Hij werkt sinds kort parttime bij Kaja Foundation en is een echte aanwinst! Een andere aanwinst voor Kaja Foundation is ‘the office’. Vanaf deze week heeft Kaja Foundation een eigen kantoorruimte waar we aan de slag kunnen en mensen kunnen ontvangen. Dit is erg fijn doordat er nu een betere scheiding is tussen werk en privé en het vooral Chris en Jurjanne meer rust geeft. De deur werd bij hun namelijk platgelopen door mensen die bij het project betrokken waren. Het is een mooie ruimte waar we erg dankbaar voor zijn!
Verder zijn we afgelopen maandag verhuisd! We hebben nu een eigen plek in de wijk Bukoto wat tussen het kantoor en het huis van Chris en Jurjanne in ligt. Het is een erg fijn huis en de ligging is perfect! Er is alleen 1 minpuntje en dat is de weg ernaartoe… Nu zijn wij geen mietjes maar de eerste paar keer reden we er toch echt met samengeknepen billen naar toe. De weg is namelijk erg bumpy (zoals ze dat hier noemen), is smal en heeft aan beide kanten diepe geulen. We zijn daarom erg blij met de goede auto met 4WD die we gesponsord hebben gekregen! De laatste dagen zijn we druk bezig geweest met het verzamelen en kopen van onze inboedel en met het uitpakken van de vele koffers die we mee hebben genomen. Het voelt erg goed om een eigen plek te hebben en er een thuis van te maken. Naast onze inboedel hebben we trouwens ook maar direct een noodrantsoen verzameld. In Nederland wordt er al gezegd dat het voor iedereen handig is om wat water, voedsel en een radio op voorraad te hebben, maar hier is het door de dreigende onrust echt noodzakelijk. We hebben o.a. een jerrycan diesel, bonen uit blik, liters water en extra beltegoed ingeslagen zodat we ons een tijdje kunnen redden als de onrust heftigere vormen aanneemt. Geen fijne gedachte, maar wel reëel daar de stijgende voedselprijzen in bepaalde delen van Uganda al tot hevige rellen heeft geleid. We bidden dat het hier bij zal blijven en dat er een oplossing mag komen voor de bevolking!
Ondanks dit alles voelen we ons hier wel veilig en op onze plek. Het is fijn om een bijdrage te leveren aan het werk van Kaja Foundation en het is mooi om te zien wat we met elkaar kunnen bereiken voor de kinderen in Bulamu Village. Daarnaast voelen we ons enorm gesteund door vrienden, familie, bekenden en onbekenden die ons volgen via de website, e-mailen of ons financieel ondersteunen. Bedankt daarvoor, het doet ons goed!
Groetjes Mark en Elisa
Directe impact van de hongersnood in de Hoorn van Afrika op Bulamu Children’s Village. De afgelopen weken is er in de media veel aandacht geweest voor de hongersnood in Afrika. Ook de VN heeft inmiddels de noodklok geluid. Droogte is de voornaamste oorzaak van het voedseltekort.
Na een erg mooie uitzenddienst in onze gemeente en een emotioneel afscheid van onze familie en vrienden is het dan uiteindelijk zover. Op dinsdag 26 juli vetrekken we naar Schiphol om naar Oeganda te vliegen. De nachtvlucht verloopt erg voorspoedig en de volgende morgen worden we opgewacht door Chris en Jurjanne. We stappen in de auto en maken tijdens de rit van Entebbe naar Kampala kennis met Oeganda. We zijn verrast door de groene omgeving en snuiven de sfeer (en het stof) van het land in ons op. De omgeving is een mengelmoes van geuren en kleuren. Overal aan de kant van de weg is er leven; er zijn ontelbare kraampjes, er scharrelen kippen rond en het verkeer is ronduit chaotisch. Nu zijn wij vaker in Afrika geweest, maar het mooie is dat Oeganda toch weer iets eigens heeft. Wat bovendien erg fijn is, is dat de mensen hier niet te opdringerig zijn. Het is bijvoorbeeld geen probleem om even lopend boodschappen te doen. Dat we dit als twee blanken samen met de kleine Chris (zoontje van Chris en Jurjanne) in een kinderwagen deden, trok anderzijds wel weer veel bekijks. Verder is het land erg groen en is het weer heerlijk met zon en af en toe een buitje of bewolking.
Inmiddels zijn we een dag of vier verder en eigenlijk kunnen we wel stellen dat we hier aardig kunnen wennen; we zijn er natuurlijk nog maar net, maar het voelt goed om hier te zijn. De voorzieningen (levensonderhoud en medisch) zijn hier echt prima, dus dat is een enorme meevaller. Het scheelt ook dat Jurjanne en Chris ons op sleeptouw nemen waardoor we al heel wat mensen hebben leren kennen. Het is reuze handig om in dit voor ons onbekende land op hun netwerk mee te liften. Zij weten wie te vertrouwen zijn en dat is erg fijn in onze zoektocht naar een woonruimte en een auto. Voorlopig slapen we nog even bij Chris en Jurjanne.
Naast het zoeken naar huisvesting en vervoer, zijn we in de afgelopen week ook direct al aan de slag gegaan. Zo hebben we onder andere een bezoek gebracht aan het kinderdorp. Het was fijn om dit in het echt te zien. Schitterend project, maar ook nog veel te doen! Verder hebben we nog weinig leed gezien, maar ‘s avonds in de stad merk je wel dat er gigantisch veel straatkinderen zijn en dat is echt schrijnend. Confrontaties met dit soort leed zullen we in de komende weken vast nog meer meemaken dus dat zal erg pittig zijn.






